(kostuums)
regie: Konrad Imiela Teatr Muzyczny Capitol in Wrocław (2018)
Poolse Water is een monodrama, hoewel er ook een pianiste op het toneel aanwezig is, die een muzikale omlijsting voor het verhaal creëert, en uit de off de stem van een zangeres klinkt. De voorstelling is gebaseerd op de monoloog van Henryk Jamrozik uit het dorp Kałkowskie, eerder bekend uit zijn internetcirculatie. Zijn taal – vol lokale anekdotes, paradoxen en eigenaardige humor – wordt hier tot theatrale essentie gedestilleerd.
Centraal staat Henryk, gespeeld door Bartosz Picher, die zijn verhaal op een schijnbaar chaotische, maar verrassend trefzekere manier ontvouwt. Uit zijn vertelling ontstaat een wereld gezien door de ogen van iemand die volledig in het alledaagse is ondergedompeld, waar groteske en melancholie elkaar raken en absurditeit onverwacht waarachtig blijkt.
De voorstelling ontstond in het kader van de viering van 100 jaar Poolse onafhankelijkheid en vormt een satirische, maar tedere blik op de Poolse realiteit – haar mythes, taal, gewoontes en collectieve fantasieën. De muziek van Fryderyk Chopin, in een bewerking van Konrad Imiela, contrapunteert de absurditeit van de monoloog en geeft het geheel de vorm van een muzikaal performance, waarin klassiek repertoire samenkomt met lokale humor. Imiela noemt dit “de muziek van de tekst”.
De kostuums van Henryk en de pianiste vormen een duidelijk, bewust contrast. De pianiste draagt een lichte jurk van delicate kant – een outfit die verwijst naar klassieke elegantie en theatrale verfijning. Henryk daarentegen draagt kleding geïnspireerd op de zondagse outfit van een dorpsbewoner: nette pantalon, ouderwetse trui en een windjack. Een eenvoudige, wat gedateerde, maar zorgvuldig gewassen en klaargemaakte set – alsof het is aangetrokken “voor een betere gelegenheid”. Dit contrast benadrukt de verschillende esthetische werelden die elkaar op het toneel ontmoeten en creëert een extra laag van betekenis.
foto: Edgar de Poray