(kostiumy)
reż. Seb Majewski, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu (2025)
Realizacja w reżyserii Seba Majewskiego mierzy się z dramatem Wyspiańskiego jako opowieścią o winie, karze i mechanizmie kozła ofiarnego, zakorzenioną w mentalności społeczności wiejskiej. Twórcy koncentrują się na ludzkich motywacjach i lokalnej katastrofie, unikając skandalizującego tonu wcześniejszych inscenizacji. Akcja zostaje przeniesiona do obrazu współczesnej polskiej wsi, która – jak zauważa reżyser – skonsumowała fundusze europejskie, zatraciła tradycyjne funkcje i żyje w świecie symbolicznych dekoracji, takich jak neonowy witacz „I love Poland”. Spektakl bada napięcia między kulturą a naturą, normami a emocjami, filozofią a biologią, ukazując, jak pozornie niewinne działania mogą w niesprzyjających okolicznościach prowadzić do kryzysu.
Wszystkie kostiumy w spektaklu uszyte są z dżinsu – materiału, który stał się dla mnie współczesnym ekwiwalentem „ludowości”. Projektowałam je jak kolekcję mody, opartą na wielowymiarowym wykorzystaniu dżinsu – materiału jednocześnie pospolitego i ekskluzywnego. Balansowałam między użytkowością a elegancją, między niskim a wysokim stylem.
Męskie kostiumy przybrały formę roboczych kombinezonów, nadając postaciom ciężaru i surowości. Kostiumy kobiece są bardziej dekoracyjne, pełne subtelnych odniesień do ornamentyki ludowej, przefiltrowanej przez współczesną estetykę. Centralną figurą stała się androgyniczna Wilgefortis – Chór – ubrana w wielowarstwowy kostium zdejmowany stopniowo w trakcie akcji, co tworzy jeden z najbardziej sugestywnych obrazów spektaklu.
Kostiumy do Klątwy otrzymały wyróżnienie w XI konkursie KLASYKA ŻYWA.
Krótki film opowiadający o kostiumach: