KONTROLA NA ODLEGŁOŚĆ

Broszki z elementów urządzeń elektronicznych z recyklingu, połączonych z drewnem różnych gatunków. Małe obiekty na granicy dwóch porządków: technicznego i organicznego. Elektronika, która dawno utraciła swoją funkcję, i drewno, które wciąż pamięta własny wzrost.

W tym zestawieniu kontrola staje się iluzją – sygnał udaje życie, a natura udaje stabilność. Noszone na ciele przypominają, że w epoce zdalnych impulsów i nieustannego nadzoru trzeba pilnować, żeby nie odpaść od kontaktu z tym, co jeszcze nie zostało całkiem zasymulowane.