Biorąc udział w jedynym w swoim rodzaju talent show dla artystów – Nowy Rembrandt w Holandii – dostałam się do finałowej ósemki programu. W odcinku, w którym odpadłam, zaprezentowałam performans powstały w warunkach ograniczonego czasu i licznych trudności technicznych. Zamiast realizować pierwotny plan, zdecydowałam się na gest o prostym przesłaniu: czas jest najważniejszą przyprawą w działaniu artystycznym.
W tym odcinku poproszono nas o stworzenie pracy inspirowanej przedmiotami znalezionymi w sklepie ze starociami. Zamiast walczyć z ograniczeniami, uczyniłam je tematem. Mój występ stał się refleksją nad tym, co naprawdę konstytuuje akt twórczy – i dlaczego bez czasu tworzenie na siłę traci sens.
Performans składał się z kilku prostych, symbolicznych działań. Wykorzystałam znalezione w sklepie nuty, które „zakrwawiłam” czerwoną farbą, nadając im wymiar przemiany i upływu czasu. Podczas transmisji na żywo rozbiłam chińską porcelane, stare talerzyki, a jeden z potłuczonych fragmentów przekształciłam w broszkę – materialny ślad zdarzenia, świadectwo mojego działania. Całość opierała się na idei ciszy jako przestrzeni twórczej. Cytat z filmu Copying Beethoven stał się dla mnie kluczowy: tylko w wewnętrznej ciszy można usłyszeć własną muzykę. „The silence between the notes.”
Występ wywołał różne reakcje – od zrozumienia po zaskoczenie. Najcenniejsze było dla mnie to, że performans otworzył rozmowę o roli czasu, autentyczności w sztuce.
Nigdy nie powstała kolejna edycja programu – mimo że został stworzony przez holenderskich ekspertów od talent i reality show, których formaty i licencje od lat karmią cały świat.
Po latach wróciłam do tamtego momentu i odtworzyłam stłuczony w programie talerz z chińskiej porcelany, nadając mu nowe interpretacje. Połączyłam stylistykę porcelanowego talerzyka z moimi rysunkami, korzystając z narzędzi AI. Ten gest stał się dla mnie formą domknięcia historii – powrotem do materiału, który kiedyś był świadkiem presji czasu, a dziś może istnieć już bez niej. Odbudowany talerz nie jest rekonstrukcją, lecz kontynuacją: kolejną warstwą znaczeń, które narosły wokół tamtego performansu i jego konsekwencji.