(kostiumy i rekwizyty)
reż. Paweł Świątek, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu (2024)
Traktat o polskiej tożsamości i historii, oparty na tekście „pilgrim/majewski”. Na scenie spotykają się nowocześni Flinstonowie i zagubieni w niespójnościach Słowianie – dwie grupy, które w humorystyczny, celowo anachroniczny sposób mierzą się z pytaniem o to, skąd przyszliśmy i dokąd zmierzamy. Spektakl balansuje między komedią a groteską, a jego siłą jest sprawna, wielozadaniowa obsada, która z równą lekkością prowadzi sceny rodzinne, wojenne i miłosne.
Koncepcja kostiumów opiera się na trzech słowach kluczowych: lata 90., anachronizm i „pseudonaukowość”. Kostiumy budują świat celowo niekonsekwentny – zderzają wyobrażoną prehistorię z estetyką lat 90., tworząc wizję „początków ludzkości”, która bardziej przypomina telewizyjną rekonstrukcję niż prawdziwą historię. W spektaklu funkcjonują trzy grupy postaci. Ludzie Stamtąd – nowocześni „Flinstonowie” – to hybryda prehistorii i popkultury lat 90., w której kolorowe dresy, syntetyczne tkaniny i nomadyczne improwizacje spotykają się z kreskówkową wizją „pierwotności”. Ludzie Stąd – Słowianie – noszą stroje łączące tradycyjną tunikę spodnią z kurtkami z lat 90., krajkami w wersji dawnej i współczesnej. Trzecią figurą jest Człowiek Zewsząd – postać wyłamująca się z obu światów, żywy piktogram inspirowany malowidłami naskalnymi, wyglądający jak dosłowny cytat z rysunków Cro‑Magnon.
Całość tworzy świat, który jest jednocześnie znajomy i całkowicie wymyślony – pełen humoru, celowego chaosu i świadomej niekonsekwencji, dzięki której spektakl zyskuje swój charakterystyczny, przewrotny ton.
Fot. Tobiasz Papuczys