(kostiumy, wizualizacje)
reż. Konrad Imiela, muzyka Kuba Suchar,
Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu (2024)
Brechtowski dramat o Galileuszu zderzonym z władzą. Spektakl ukazuje aktualność historii uczonego w kontekście współczesnych kryzysów – od klimatycznego po pandemię – oraz odsłania prywatne koszty geniuszu.
W pracy nad kostiumami zależało mi na stworzeniu świata, który nie udaje historyczności, lecz ją przetwarza. Łączyłam współczesne tkaniny z renesansowymi formami, tak aby postaci poruszały się pomiędzy epokami – jakby historia i teraźniejszość nakładały się. Galileusz we współczesnym ubraniu staje się kimś, kto nie pasuje do żadnego porządku, bo jego myślenie wyprzedza jego czas. Zamiast naturalizmu stosuję znaki, kontrasty i przesunięcia.
Współtworzyłam wraz z Piotrem Bartosem projekcje wykorzystujące kolistą płaszczyznę na horyzoncie jako ekran dla powiększonych obrazów ciał niebieskich i scen rodzajowych. Ekran działał jak teleskop Galileusza – poszerzał granice poznania.
Spektakl otrzymał Nagrodę Specjalną im. Stanisława Hebanowskiego w ramach X Konkursu „Klasyka Żywa”.
fot. Tobiasz Papuczys
o kostiumach: